Feminisme anno 2016, zeiken of broodnodig?

Alycia Keys weigert nog langer make-up te dragen, Wiegertje Postma’s boek vrouwen schrijven niet met hun tieten kwam uit en sterren zoals Emma Watson en Ellen Page staan volop op de barricade. Feminisme is anno 2016 ‘helemaal hot,’ maar is het nog wel nodig?

Journalist en feminist Hasna El Maroudi schrijft op haar website dat opkomen voor vrouwen wel degelijk van belang is. Zo bestaat er nog steeds een ongelijkheid in de vorm van loon, zeker op hogere posities, zijn vele vrouwen financieel afhankelijk van hun echtgenoot en vindt er dagelijks op grote schaal seksuele intimidatie plaats. Dat er in het buitenland ergere dingen plaatsvinden is geen reden om deze topics onder het vloerkleed te vegen en doen alsof we het zo goed hebben. Uiteraard maakt El Maroudi daarmee een punt. Als we deze ongelijkheid nu niet bespreekbaar maken, zorgen we er voor dat de kloof tussen man en vrouw weer breder wordt.

Ondanks dat iedereen voor de Nederlandse wet gelijk is, ervaren mensen met een andere etnische achtergrond namelijk veel meer tegenslagen. Dit kan in de vorm van afwijzingen zijn bij sollicitaties, vooroordelen van anderen of de ervaring van discriminatie op grote schaal zoals bijvoorbeeld de zwarte-pieten-discussie bloot heeft gelegd. De huidige feministische bewegingen richten zich daarom niet alleen meer op de gelijkheid tussen man en vrouw, maar ook op de rechten van de gekleurde vrouw. Vrouwen met een andere etniciteit ervaren namelijk niet alleen belemmeringen van buitenaf in hun dagelijkse leven, maar worden binnen de eigen cultuur ook vaker als mindere gezien. Feminisme heeft een andere lading gekregen, een die in deze tijd erg van belang is.

Radicaal
Feminisme is door de jaren heen veranderd. Aan het eind van de 19e eeuw ontstond in Engeland de feministische Suffragette-beweging. Onder leiding van Emmeline Pankhurst ging de beweging de strijd met de overheid aan voor het vrouwenkiesrecht. Het verzet begon rustig en beheerst maar toen er en plein public een afwijzing volgde, nam het verhaal een andere wending. De kleine rebelse acties, zoals het ingooien van ruiten, werden vervangen door daden die als terroristisch kunnen worden bestempeld. Ze staken huizen in brand, sneden telefoonlijnen door en bliezen postbussen op. De beweging kwam echter pas wereldwijd in de spotlight te staan toen Emily Davison zich voor het paard van de Koning wierp. Zij overleed aan haar verwondingen. Tijdens de begrafenis van Davison gingen honderden vrouwen in het wit de straat op en marcheren het lichaam naar haar laatste rustplaats. Vijf jaar later kregen ze het kiesrecht toegewezen.

Het verhaal van de Suffragette maakt een diepe indruk op mij. Het schets het beeld van de onderdrukking die vrouwen destijds gevoelt moeten hebben. Vrouwen werden niet gehoord, niet serieus genomen en hadden geen rechten. Met een beetje geluk hadden zij een man die goed voor ze was en ze enige ‘vrijheid’ gunde, maar dat was dan ook alles.

In Nederland verliep deze zelfde periode, zeker in vergelijking met andere landen, erg rustig. Vrouwen kregen kiesrecht voordat de situatie uit de hand kon lopen. Pas jaren later kwamen de Dolle Mina die dankzij radicale acties veel publiciteit trokken. Zij schuwde het overtreden van de wet daar niet bij, maar de actiegroep richtte zich voornamelijk op het sociale ongemak zoals het nafluiten van mannen in het centrum van Amsterdam.

Opvallend is dat de acties die wij in Nederland als radicaal bestempelen nog relatief mild waren. Vrouwen die rondlopen met leuzen op hun buik lijkt mij immers minder radicaal dan het ingooien van winkelruiten. Toch was de impact van de Dolle Mina een stuk groter. Waarom? Omdat zij het slim aanpakten. Bij iedere actie was pers aanwezig en zo wisten zij de Nederlandse vrouwen te bereiken. Ik denk dat veel jonge feministen opkijken naar deze manier van actievoeren maar de ruggengraat lijkt bij de huidige feministen te ontbreken. Is feminisme dan toch echt alleen maar een modehype?

Waarom wel
Steeds meer vrouwen noemen zichzelf nu dus wel feminist en nemen een voorbeeld aan bekende figuren zoals Oprah Winfrey en Beyoncé, van actievoeren komt nog weinig. Dat brengt ons dan ook weer bij de vraag of dit soort bewegingen in Nederland nog echt nodig zijn. Laten we immers eerlijk zijn: de Nederlandse vrouw heeft niet veel te klagen. We hebben stemrecht, niemand kijkt vreemd op wanneer een vrouw voor een carrière gaat en de loonkloof loopt terug. Natuurlijk, vrouwen worden nog steeds nagefloten op straat en de recensies die Wiegertje Postma van mannen heeft ontvangen zijn veelal van seksistische aard, maar is dat niet gewoon een kwestie van je bek opentrekken en er iets van zeggen? Nee. We kunnen concluderen dat feminisme anno 2016 juist broodnodig is, simpelweg omdat het de blanke man van middelbare leeftijd is die zegt dat feministen zeuren. Laat me je een klein geheimpje verklappen. Mannen hebben geen zak te zeggen over dit onderwerp. Alleen vrouwen kunnen bepalen of feminisme nog nodig is of niet.

Ik zeg: zolang meisjes leren dat zij bepaalde kleding moeten vermijden om niet verkracht te worden, in plaats van dat de jongens geleerd wordt dat zij hun handen thuis moeten houden, hebben wij feminisme nodig. Zolang de topvrouw 16 procent minder verdient dan haar mannelijke collega hebben we feminisme nodig. Zolang vrouwen niet rustig over straat kunnen lopen zonder nagefloten te worden, verwacht worden het huishouden te doen, minder serieus genomen worden, niet gehoord worden en afgebrand worden als ze in opspraak komen tegen het mannelijk overwicht hebben we feminisme nodig. Ook in Nederland, waar we het allemaal redelijk goed hebben, kan het beter. Dan ben ik maar een zeikerd.

Advertenties

Een gedachte over “Feminisme anno 2016, zeiken of broodnodig?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s